Poslednjih godina, sve više raste broj dece sa stečenom afazijom kao posledicom učestalih povreda mozga. Traumatske afazije danas predstavljaju skoro trećinu svih slučajeva dečje afazije. Pored traumatskih povreda mozga u etiološke faktore, odnosno uzročnike koji mogu da dovedu do pojave afazija kod dece jesu tumori, epilepsije i infekcije, cerebrovaskularna oboljenja.

 DEČJE AFAZIJE – predstavljaju poremećaj u razvoju govora ili gubitak već stečenih jezičkih sposobnosti koji je uzrokovan oštećenjem mozga.

 Razlikuju se dva osnovna oblika dečjih afazija:

1. kongenitalna (urođena) afazija - specifičan poremecaj u razvoju govora i jezika koji nastaje kao posledica lezija mozga u prenatalnom, perinatalnom ili ranom postnatalnom periodu (pre nego što se govor počeo razvijati).
2. stečena afazija – poremećaj ili gubitak već stečenih jezičkih sposobnosti, koji je uzrokovan cerebralnom lezijom u detinjstvu. Javlja se u slučajevima kod kojih je do oštećenja mozga došlo između 2.-10. godine života.

  Opšte karakteristike stečenih afazija kod dece su :

• Mutizam-jedan od najkarakterističnijih simptoma stečene dečje afazije. Ispoljava se nemogućnošću proizvođnja bilo kakvih zvukova-pravi mutizam ili nemogućnošću produkcije jezičkih simbola, odnosno reči-mutizam za reči.
• Redukcija spontanog govora
• Sintaksicki poremećaji
• Anomija ( leksički poremećaji ) - redukovana upotreba sadržajnih reči u spontanom govoru i imenovanju pojmova.
• Fonološki poremećaji- otežana artikulacija; 
• Deficiti čitanja, pisanja i spelovanja  
• Disfonija. 

    Deca sa afazijom, ispoljavaju i deficiti pažnje, perseveracija, poremećaji slušanja, motorna nespretnost , “zamor”od: gledanja televizije, igranja igračkama, odlaska u kupovinu... Deca sa afazijom imaju problem da se uključe u igru i da u njoj istraju.